Danique in Kangoeroeland

Hallootjes!

Na precies 3 maanden en 2 dagen werd ons zomaar eventjes verteld dat het seizoen over was. Niemand in ons teampje appelplukkers wist precies hoelang we nog te gaan hadden, maar de laatste paar weken was de planning dat we konden werken tot begin juli. Iedereen stond met de mond vol tanden toen de baas ons “bedankte” en liet weten dat de appels eraf waren en dat er geen werk meer was. Okรฉ..? Houwdoe en bedankt?

In de laatste anderhalve maand heb ik in Manji naast het werken niet heel veel stilgezeten. Ik heb het sporten in de sportschool weer opgepakt YES! (een beetje met gewichtjes smijten en gezellig met mijn maatje Clara ons in het zweet werken tijdens de bootybuild bootcamp en de tabata tummy workouts). En de fiets ofcourse. Daarnaast kwam ik nog wat oude “hostel genootjes” tegen, Roberto en Paride, die in Pemberton aan het werk waren, vet gezellig!

Het werk werd er de laatste periode niet makkelijker op.. De ochtenden beginnen stervenskoud, met een sombere 7 graden en regen, bah. Jezelf ‘s ochtends om 5:50 uit bed zien te krijgen in een kamer zonder isolatie en zonder verwarming is best wel lastig. Vervolgens moet je jezelf in je farmkleding wurmen, die vaak nog vochtig zijn van de dag ervoor omdat er geen droger is, en omdat de kamers zo koud en bedompt zijn dat het รผberhaupt niet opdroogt als je het uithangt. Brrr..
Maar, bijna elke dag kwamen er wel kleine dingetjes voorbij die het werken dragelijk maakten, zoals het bezoek van de kipjes in het grote deel van de orchard, de vlindertjes op de appels en het zonnetje (รกls die tevoorschijn kwam). Elke keer als ik wat rondliep ontdekte ik dat er stiekem een hele hoop andere vruchtenbomen verstopt waren overal. Ik zag opeens vijgen, citroenen, kaki’s, granaatappels, sinaasappels en chestnuts (kastanjes!). Ik had nog nooit geroosterde of gepofte kastanjes op, dus we hebben ze op een roostertje op het vuur gegooit en daarna het geblakerde schilletje eraf gepeld, yumm! Hier zijn ze anders dan de kastanjes die je in NL gewend bent, dit zijn de eetbare chestnuts, ze lijken een beetje op walnoten aan de binnenkant maar smaken veel zachter.

Omdat ik veel als supervisor heb gewerkt de laatste paar weken heb ik vaker kunnen rondlopen en meer om me heen gekeken dan ik kon doen toen ik appels plukte. De omgeving rondom de farm is echt wel mooi, landelijk en heuvelachtig. Een aantal redelijk grote bushfires rondom ons gaf het werken een rare sfeer, alles werd oranje gekleurd en de rook zorgde voor slecht zicht. Onze baas vond het blijkbaar een bron van inspiratie, aangezien hij daarna onze eigen persoonlijke mini bushfires startte.


Het opstaan was met zekerheid het moeilijkste moment van de dag. Maar de zonsopgang elke keer was zo mooi, die zie je niet vaak als je niet vroeg op hoeft en ze dat maakte het daardoor net wat specialer. De laatste twee weken werden we echter overvallen door regen, regen en regen. Buien en donkere wolken waren het enige wat we elke dag voor onze kiezen kregen..

De mooiste foto momentjes:

De eerste 2 foto’s zijn van de tweede ochtend dat ik ook weer aan het plukken moest in plaats van supervisen (ivm te weinig werkers). De mist + de zon + de bomen = ย <3. Het was erg koud, maar zo mooi.
De laatste foto is van de laatste week werken, waar buien werden afgewisseld met opklaringen en zonneschijn. Nog nooit heb ik zoveel regenbogen gezien per dag, en ze waren vaak erg helder van kleur en soms waren er twee naast elkaar.

En toen was daar die beruchte vrijdag hahaha. Opeens waren we klaar, na een vervelende dag met regen, een baas die naar ons schreeuwde (“PICK FASTER!” “NO TALKING!”) en modder, en groene onrijpe appels die er tรณch af moesten. Ik wist dat het einde eraan zat te komen, er waren al een heleboel mensen vertrokken, een voor een en in groepjes dus het werd stiller en stiller. Maar toch is het vreemd als niemand weet wanneer het seizoen ten einde komt en ineens laat ie je weten dat het je laatste dag was. Opzich niet zo erg.
Het is wรฉl erg dat je als backpackers als nummertje wordt gezien, en dat gevoel werd erger en erger de laatste maand. Mensen vertrokken, en kregen als antwoord geen bedankje voor het harde werk, maar een “oh, we vinden zo een nieuwe backpacker”.
Ook het hostel, dat voor ruim 3 maanden je thuis is, weet je te grazen te nemen. Elke donderdag werd van ons verwacht dat we de “huur” betaalden, dat was 160 dollar voor mijn kamer. IN CASH. Dus geen pasjes niks, nee echt alleen cash geld. Wat de politie niet echt leuk vond gezien de vele bezoekjes en de spiksplinternieuwe 4X4 Toyota van zijn dochter die opeens op zijn oprijdplaats stond *KUCHE KUCHE AHUM AHUM betaald met cashgeld? KUCHE KUCHE*.
Ik was het toevallig deze donderdag vergeten, maar er is een regel in ons hostel dat als je eenmaal hebt betaald, dan krijg je niets terug als je eerder in de week weg wilt. Deze vrijdag kregen we dus te horen dat het werken afgelopen was. Maar wat doe je als je donderdag 160 dollar afgeeft in de verwachting dat je nog een week blijft, en dan opeens niet meer kan werken? Je krijgt die 160 dollar niet terug, รฉn je kan niks verdienen. Op die manier wordt je dus als “backpacker” berooft van je hardverdiende centjes. Ik heb het opgelost door te zeggen, “sorry dat ik niet betaalde gisteren, ik was het vergeten, maar als ik nu direct uitcheck mag je van mij mijn sleutel borg houden (50 dollar)”. Daarmee was de eigenaar tevreden, anders had ik mooi 160 dollar mogen afgeven voor niks. Tjah, Houdoe en bedankt is de regel voor backpackers denk ik..

Voor nu ben ik lekker terug in Fremantle. Hier ga ik samen met de boyfriend mijn tijd doorbrengen en dat gaat me zeker met plezier lukken. Een baantje ligt al voor me in het vooruitzicht en in juli gaat het dan eindelijk gebeuren. Ons mam en ons Hansje, en ons pap komen eindelijk down under. โค

Deze week ga ik lekker alles op een rijtje zetten, mijn papierwerk op orde brengen en de application voor het tweede jaar visum invullen. Het abonnementje voor de sportschool is ook hier afgesloten en stiekem ben ik onwijs blij dat ik dit erop heb zitten. Hopelijk wordt de applicatie snel goed gekeurd.. meer nieuws binnenkort hihi ๐Ÿ˜‰

Heel veel liefs uit Freo โค

IMG_3673

PS: ja, hij heeft zn baard ondertussen netjes getrimd hahahahh ๐Ÿ™‚

One Reply to “3 months later..”

  1. Doel 3 maanden werk voor jaartje extra is bereikt en de rest is ervaring erbij. Well done dochterke well done.
    ps ticket/visum is al in de pocket zo cu in july.
    ๐Ÿ’‹๐Ÿ’‹

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: