Danique in Kangoeroeland

Soms heb je zo’n bui waarin alles netjes gesorteerd en opgeruimd moet worden. Is het niet je kamer (inderdaad zelden) dan zijn het wel alle ditjes-en-datjes, foto’s, notities, boeken en muziek die overal en nergens terug te vinden zijn in alle mapjes van je computer. Zo kwam ik uit bij een aantal foto’s waarvan ik bijna was vergeten dat ik ze had. Ik bedacht me opeens dat ik ooit รฉrgens een webpagina had waarbij ik netjes af en toe een post uploade met een tekstje erbij over wat me hier down under bezighoud. Oeps…

Daar zit ik dan, bรญjna een jaar later dan de laatste post die ik schreef over het werken in de appelboomgaarden. Schandรกlig toch..
Geloof het of niet, maar in die kleine 10 maandjes heb ik niet alleen maar stilgezten (een klein beetje maar ๐Ÿ˜› ).ย Ik ga proberen om het een beetje op een rijtje te zetten, want dat was toch altijd wel het fijne van schrijven en het uitzoeken van foto’s.

Nou moet ik wel echt superhard nadenken..

Juni 2017

Na het werken in Manjimup heb ik het rustig aan gedaan. Ik na een weekje of twee terug in Freo te zijn samen met Jaco ben ik meteen weer aan de slag gegaan in de Esplanade Hotel. Werken in banquets is mijn all-time favoriete baantje. Hoewel ik op de farm keihard gewerkt heb dachten mijn voetjes wat anders over het horecawerk. De blaren stonden er weer op de eerste week, niet te zuinig.
Daarnaast ben ik er met een vriendin op uit gegaan met haar motor. Dat was echt zo ontzettend gaaf! Met de rode Harley zijn we gaan touren in de Mundaring in Kalamunda national park. Na het drinken van een luxe koffie (met irish wiskey รฉn slagroom, jawel) bij Mundaring Weir hotel werden we getrakteerd op een groepje kangoeroe’s. Blijkbaar komen ze daar wel vaker, en ook bikers komen er erg vaak. Ze schrokken niet eens toen Cri de motor startte (en dat gaat รฉcht niet zachtjes). Met zonsondergang waren we weer thuis. Nu wil ik ook een motorrijbewijs. ๐Ÿ˜€

 

Juli – Augustus 2017

De eerste helft, niet zo heel spannend. Gewoon werken en lekker veel sporten. Daarnaast is het een echte ‘wintermaand’ voor Perth, dat betekend dus veel regen en af en toe een droge maar bewolkte dag. Soms gingen Jack en ik met de auto even op pad om een koffie of een drankje te drinken.

 

De tweede helft van juli is een stuk beter. Al maanden zaten we erop te wachten.
Eindelijk kwamen dan ons mam en ons pap naar down under!! JIPPIE ๐Ÿ˜€
Samen met Jack wachtte ik op Perth Airport ons pap op. Klein dingetje, in de winter is het hier KOUD. Echt, net als in Nederlands genoeg wind en regen, en de temperatuur komt nauwelijks boven de 15 graden. Gadverdamme ๐Ÿ˜›

 

Na een klein mini weekje in Freo gingen ons pap en ik opweg naar the heart of Australia. Hier hebben we natuurlijk gestruind rondom Uluru, Kata Tjuta en Kings Canyon. Niet te vergeten dat we ‘s nachts buiten in swags geslapen hebben,, brrr…

 

Na het koude (!) hart van Australiรซ werd het tijd om wat warmers op te zoeken: destination Cairns. Hier was ik zelf nog nooit geweest, dus superleuk! Natuurlijk kan het ons niet ontbreken om super spicy te gaan uiteten in het tropische noorden van Queensland. Why not.. ๐Ÿ˜€

 

Vanaf Cairns leek het me wel een goed idee om een auto’tje te huren en daarmee naar Airlie Beach te rijden, zodat we niet alleen maar in het vliegtuig het land van ver bovenaf zagen maar ook eventjes wat dichterbij konden beleven. Goed idee omdat: we kregen een update naar formaatje MEGA. Slecht idee omdat: ik met m’n eigenwijsheid percรฉ zelf wilde rijden en ons pap zichzelf op zat de vreten van verveling. Hihi.
Direct nadat we in Airlie Beach aankwamen was het dan eindelijk tijd om ons mam en Hansje een dikke knuffel te geven. Want die zaten natuurlijk ook niet stil. Die maakten de trip andersom, en halverwege (soortvan) kwamen we elkaar dus tegen in Airlie Beach. Eindelijk kon ik ons mam weer in mn armen sluiten โค

 

De volgende dag waren we alweer opweg. Maar niet getreurd, een weekje later ging ik de trip zuidelijk verder met Mam en Hans. Na een ontiegelijk vet helicopter ritje was het tijd om op het bootje te stappen naar de Whitsunday Islands.

 

Zo mooi hรจ. Helaas waren de Whitsundays een aantal weken ervoor getroffen door een cyclone en is een groot deel van het natuurgebied verwoest.
Na Airlie Beach was het Destination Gold Coast. Hier hebben we zo iets ontiegelijk vets gedaan. Boven op de Q1 tower geklommen. GAAF.
Ook heb ik zo iets ontiegelijk vies gedaan. Uit een kreeft ofzo gegeten. BAH.

 

Uiteindelijk kwamen we uit in Sydney. Hier hebben we de coastal walk gedaan, hebben we het Opera house van dichtbij bekeken en hebben we natuurlijk genoten van alle hapjes en drankjes. Als afsluiter hebben we een dinner cruise gedaan, die we haast misten omdat de boot opeens vertrok vanuit een andere harbour.. Oeps ๐Ÿ™‚

 

TADAAAA. Dit was part 1 van mijn “kleine samenvatting”..
Nu ga ik even naar de sportschool met Jack, zometeen ga ik verder met het gedeelte van de reis met mam en Hans, en de rest van het jaar 2017.

Ciao ๐Ÿ˜€

2 Replies to “Schandaligheid”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: